Zuurstoftherapie

Als een van de kernfases van onze ademhaling verstoord raakt, is het lichaam niet langer in staat om zuurstofrijk bloed naar onze cellen te vervoeren. Hierdoor ontstaat een zuurstoftekort in het bloed (hypoxemie), waardoor hypoxie (een tekort aan cellulaire zuurstoftoevoer) kan ontstaan. Cellen en organen kunnen mogelijk hun functie niet goed meer uitoefenen. De cellen kunnen afsterven, waardoor de functie van belangrijke organen als het hart of de hersenen verstoord kan raken. Over het algemeen ontstaat hypoxie door hypoxemie. Ademhalingsaandoeningen, hartaandoeningen of bloedziekten kunnen eveneens leiden tot een verstoorde zuurstoftoevoer naar de lichaamscellen.

Zorgprofessionals zetten zuurstoftherapie in bij patiënten in de acute zorg. Om het risico op overdosering (hyperoxie) te minimaliseren, wordt de hoeveelheid zuurstof exact afgestemd op de behoeften van de patiënt. Omdat de behoeften en het gebruik per patiënt kan verschillen, afhankelijk van de conditie en pathologie van de patiënt, zijn er voor zorginstellingen diverse zuurstofbronnen beschikbaar.

In noodsituaties kan de mobiliteit en flexibiliteit van de zuurstofvoorziening zeer belangrijk zijn. Daarom hebben wij diverse zuurstofoplossingen beschikbaar om in noodgevallen in te zetten. Van kleine zuurstofcilinders tot vaste zuurstofconcentratoren.

Deze zuurstofoplossing is geschikt voor patiënten die zuurstof nodig hebben wanneer ze onderweg zijn. Voorbeelden van mobiele zuurstofvoorzieningen zijn draagbare zuurstofconcentratoren of kleine zuurstofcilinders.

Stationaire of vaste zuurstofvoorzieningen leveren zuurstof aan patiënten in de thuissituatie. Voor zorgorganisaties waar veel zuurstofpatiënten tegelijk worden behandeld, zijn medische gasdistributiesystemen (MDGS) een adequate oplossing als zuurstofvoorziening. Er zijn diverse zuurstofbronnen beschikbaar, waaronder zuurstofcilinders, zuurstofbundels en tanks voor vloeibare zuurstof.